διοδοποιέω
διοδοποιέω, = foreg., dub. l. in Thphr. Ign. 59.
abrirse camino a través, penetrar
δι·οδοποιέω-ῶ (seul. prés.) faire un chemin à travers, Th. Ign. 59.
Étym. δίοδον ποιεῖ Dind.
διοδοποιέω, einen Weg durch etwas machen, Theophr.