διπτυχής
δι-πτῠχής, ές,
- = δίπτυχος, Arist. HA 515b8.
doble
ἕτερον νεῦρον διπτυχές
dicho del tendón de Aquiles prob. porque reúne los provenientes de los gemelos
δι·πτυχής, ής, ές [ῠ] c. δίπτυχος, Arstt. H.A. 3, 5.
διπτυχής, ές, = δίπτυξ.