διπολίτης
διπολίτης, citizen of two cities
δῐ-πολίτης [λῑ], ου, ὁ,
- citizen of two cities, Man. 5.291.
ciudadano de dos ciudades Man.5.291, Critodem. en Cat.Cod.Astr.8(1).258.1.
διπολίτης, ου (ὁ) [ῐῑ] citoyen de deux villes, Man. 5, 291.
Étym. δίπολις.
διπολίτης, ὁ, Bürger zweier Städte, Man. 5.291.