δίπολις
δίπολις, of or divided into two cities
δῐ-πολις, εως, ὁ, ἡ,
- of or divided into two cities, Str. 3.4.8, 14.2.15.
I
1 ciudad doble, construida en dos partes o barrios
δ. δ' ἐστί, τείχει διωρισμένη
dicho de Ampurias
2 fig. ciudad doble, ciudad de la ambigüedad o la doblez
II como adj. que tiene dos ciudades
δί·πολις, εως (ὁ, ἡ) [δῐ] qui renferme ou qui forme deux villes, Str. 160, 656.
Étym. δίς, πόλις.
δίπολις, εως, aus zwei Städten bestehend, zwei Städte habend, Strab. öfter.