δίπολος
δίπολος, twice-ploughed
δί-πολος [ῐ], ον, (πολέω)
- twice-ploughed, Procl.ad Hes. Op. 460.
- II = διπλόος, A. Fr. 209 (dub.).
1 doble A.Fr.209.
2 arado dos veces
τὴν (γῆν) ... δὶς ἠροσμένην δίπολον ... καλοῦσι
δίπολος, zweimal gewendet, gepflügt, Poll. 1.122. Bei Aesch. frg. 191 = διπλόος.