διχαστής
διχαστής, a divider
δῐχ-αστής, οῦ, ὁ,
- divider, to explain δικαστής, Arist. EN 1132a32.
el que divide, entendido como el que zanja un asunto falsa etim. de
δικαστής
διχαστής, οῦ (ὁ) fausse étymologie de δικαστής (litt. qui tranche les contestations) Arstt. Nic. 5, 4, 9.
Étym. διχάζω.
διχαστής, ὁ, der Teilende, zur Erkl. von δικαστής von Arist. eth. Nic. 5.4, 9 gebildet.
διχαστής
-ου, ὁ,
διχάζω
- a divider, Arist.