διχηλέω
διχηλέω, divide
δῐχηλ-έω, ὁπλὴν δ.
- divide the hoof, Arist. PA 695a18 (v.l.), Aristeas 150, LXX Le. 11.3, al., Ph. 2.353 (διχηλεύω is v.l. in LXX De. 14.6).
tener la pezuña hendida
κτῆνος διχηλοῦν ὁπλήν
τό τε δ. καὶ τὸ μηρυκᾶσθαι
el tener la pezuña hendida y el ser rumiante
• expl. alegóricamente como discernir y ref. a la memoria
πάντα γὰρ ὅσα διχηλεῖ ... τοῖς νοοῦσιν ἐκτίθεται τὸ τῆς μνήμης
διχηλέω-ῶ [ῐ] c. le préc. Spt. Lev. 11, 3 et 4.
διχηλέω, gespaltene Klauen haben, LXX.