διχόβουλος
διχόβουλος, of different counsel, adverse
δῐχό-βουλος, ον,
- of different counsel, adverse, Νέμεσις Pi. O. 8.86.
que divide las opiniones
νέμεσις
διχό·βουλος, ος, ον [ῐ] jaloux, ennemi, Pd. O. 8, 114.
Étym. δίχα, βουλή.
διχόβουλος, verschiedener Meinung ; Νέμεσις, die anderes als die Menschen will, Pind. Ol. 8.86.
δῐχόβουλος, -ον
- 1of doubtful counsel i. e. ambiguous εὔχομαι (Δία) ἀμφὶ καλῶν μοίρᾳ νέμεσιν διχόβουλον μὴ θέμεν O. 8.86