διχαίω
δῐχαίω,
- = διχάζω, in Pass., Arat. 495, 807.
dividir en dos partes Theognost.Can.p.145.33, en v. pas.
Καρκίνον, ἧχι μάλιστα διχαιόμενόν κε νοήσαις
• part. subst. ἡ διχαιομένη (sc. σελήνη) la media luna Arat.807.
διχαίω [ῐ] c. διχάζω, Arat. 495, 807.
διχαίω, = διχάζω, Arat. 495, 807.