δορίμαργος
δορίμαργος, raging with the spear
δορῐ-μαργος, ον,
- raging with the spear, A. Th. 687 (lyr.).
enloquecido por la lanza
μὴ ... σε ... δ. ἄτα φερέτω
δορί·μαργος, ος, ον [ῐ] saisi d’une fureur belliqueuse, Eschl. Sept. 687.
Étym. δόρυ, μάργος.
δορίμαργος, kampfgierig, ἄτα, Aesch. Spt. 669.
δορίμαργος
δορί-μαργος, ον
- raging with the spear, Aesch.