δορίμαχος
δορίμαχος, fighting with the spear
δορῐ-μᾰχος, ον,
- fighting with the spear, ἀρετά Tim. Fr. 14; Ion. δουρίμᾰχος Orac. ap. Sch. Il. 2.543.
que lucha con la lanza
ἀρετά
ἄνδρες
δορί·μαχος, ος, ον [ῐᾰ] qui combat avec la lance, Timoth. fr. 7 ||
➳ Épq. δουρίμαχος, Oracl. (Sch.-Il. 2, 543, dout.).
δορίμαχος, speerkämpfend ; s. δορύμαχος u. δουρίμαχος.