δουλικός
δουλικός, of or for a slave, servile
- = sq. 1, ὅπλον X. Cyr. 7.4.15 (Sup.); διακονήματα Pl. Tht. 175e; ἔργον Araros 18; δ. καὶ ταπεινὰ πράγματα ποιεῖν D. 57.45; -ώτεροι τὰ ἤθη Arist. Pol. 1285a20; δ. πόλεμος slave-war, Plu. Crass. 10. Adv. -κῶς Phryn.Com. 2D., X. Oec. 10.10: Comp. -ώτερον Arr. Epict. 4.1.25.
- 2 = sq. 2, παιδίον, σώματα, BGU 1120.10 (i B. C.), 26.23 (i A. D.).
I
1 que es del esclavo o pertenece al esclavo, servil
τὸ ὅπλον δουλικώτατον
arma muy servil ref. las hondasδιακονήματα
ἔργον
ἐσθῆτες
χρεῖαι
δ. πόλεμος
guerra de los esclavosφρύαγμα
γενέσεις
• subst. τὸ δ. basamento, zócalo reservado para sepultar a un esclavo
ἡ μάκρα σὺν τῷ δουλικῷ
• fig. al estilo de un esclavo, que es como de un esclavo
τοῦτο μέντοι δουλικὸν εὐθὺς πεπόηκας
δουλικὰ καὶ ταπεινὰ πράγματα ποιεῖν
δουλικώτεροι ... τὰ ἤθη
ἐπιστῆμαι
δουλικώτατον μέν ἐστι τὸ τρυφᾶν
lo más servil es el ser delicado
• de la condición humana en rel c. Dios
δ. ἀξία
τῷ δουλικῷ προσωπείῳ
2 que es esclavo
τὰ δουλικὰ σώματα
los esclavosπαιδίον
• subst. τὸ δ. esclavo, Peripl.M.Rubri 13, Vett.Val.187.6.
II adv. -ῶς a la manera de un esclavo
σὺ δ' εἰσιοῦσα δ. ἐνσκεύασαι
καθῆσθαι op. δεσποτικῶς
δ. ἀφαιρεῖ τὸ σανδάλιον
ζῇν δ. op. ἀποθανεῖν εὐγενῶς
1. slaven-:
2. slaafs:
• Adv., δουλικῶς καθῆσθαι Xen. Oec. 10.10.
- of or for a slave, servile, Xen., Plat.: adv. -κῶς, Xen.