δυσπετής
δυσπετής, falling out ill, most difficult
δυσπετ-ής, ές,
- falling out ill, most difficult, μαθεῖν δ. S. Aj. 1046. Adv. -τῶς, Ion. -έως Hdt. 3.107; δ. φέρειν Hp. Prog. 15, A. Pr. 752: Comp. -εστέρως Hp. Morb. 1.22.
1 difícil, dificultoso c. inf.
μαθεῖν ... ἐγγὺς ὢν οὐ δ.
no es difícil reconocerlo, pues está cercaδυσπετὲς γνῶναι
• subst. τὸ δ. dificultad, problema plu., Hp.Ep.27.10.
2 adv. -ῶς, -έως difícilmente, con dificultad, con gran esfuerzo
ἦ δ. ἂν τοὺς ἐμοὺς ἄθλους φέροις
difícilmente soportarías mis doloresδ. φέρειν τὴν νοῦσον
ταῦτα πάντα ... δ. κτῶνται οἱ Ἀράβιοι
δυσ·πετής, ής, ές, qui tombe mal, d’où difficile, Soph. Aj. 1046.
Étym. δ. πίπτω.
δυσπετής, ές, schwer fallend, schwer ; μαθεῖν Soph. Aj. 1025 ; lästig, Hesych.
• Adv. δυσπετῶς , Aesch. Prom. 754 ; Her. 3.107, in ion. Form δυσπετέως.
• Adv. δυσπετῶς , Aesch. Prom. 754 ; Her. 3.107, in ion. Form δυσπετέως.
δυσπετής
δυσ-πετής, ές
πίπτω
- falling out ill, most difficult, Soph. adv. δυσπετῶς, Ionic -έως, Aesch.