δύσθροος
δύσθροος, ill-sounding
δύσ-θροος, ον,
- ill-sounding, φωνά Pi. P. 4.63; βάγματα, αὐδά, γόοι, A. Pers. 637 (lyr.), 942 (anap.), 1076 (lyr.).
1 malsonante
φωνά
del tartamudo Bato
2 de triste sonido, lastimero
βάγματα
αὐδά
γόοι
Ἠχώ
δύσ·θροος, οος, οον,
1 qui parle mal, Pd. P. 4, 111 ||
2 plaintif, Eschl. Pers. 636, 940, 1076.
Étym. δ. θρόος.
δύσθροος, mißtönend, traurig klingend ; φωνή Pind. P. 4.63 ; αὐδή, γόοι, Aesch. Pers. 940, 1076.
δύσθροος, -ον
- 1ill-sounding δυσθρόου φωνᾶς ἀνακρινόμενον ποινὰ τίς ἔσται πρὸς θεῶν (sc. Βάττον, who was afflicted with a stammer) P. 4.63
δύσθροος
δύσ-θροος, ον
- ill-sounding, Aesch. to be dispirited, to despond, Hhymn.