δυσθυμικός
δυσθυμικός, melancholy
δυσθῡμ-ικός, ή, όν,
- melancholy, Arist. Phgn. 813a33.
depresivo, tendente al desánimo Arist.Phgn.813a33.
δυσθυμικός, ή, όν [θῡ] porté à la tristesse, Arstt. Physiogn. 6, 50.
Étym. δύσθυμος.
δυσθυμικός, [θῡ], ή, όν, zum Mißmute geneigt, Arist. Physiogn. 6.