δύσθρυπτος
δύσθρυπτος, hard to break in pieces
δύσ-θρυπτος, ον,
- hard to break in pieces, στερρότης Plu. ap. EM 104.1 (dub. l.).
difícil de romper en trozos
στερρότης
• difícil de desmenuzar o triturar con los dientes,
φοίνικες
ἄρτος
δύσ·θρυπτος, ος, ον, difficile à briser, Chrys. 7, 383.
Étym. δ. θρύπτω.