δυσκαής
δυσκαής, hard to burn, burning badly
δῠσ-κᾰής, ές,
- hard to burn, burning badly, Plu. Frig. 2.952c.
difícil de quemar
ξύλα βεβρεγμένα
δυσ·καής, ής, ές [ᾰ] qui brûle difficilement, Plut. M. 952c.
Étym. δ. καίω.
δυσκαής, ές, schwer od. schlecht brennend ; ξύλα Plut. de pr. frigid. 16.