δύσνυμφος
δύσνυμφος, ill-wedded
δύσ-νυμφος, ον,
- ill-wedded or ill-betrothed, E. IT 216 (lyr.), Tr. 144 (lyr.).
mal casado, de boda funesta
νύμφα
κόραι
Θεσσαλίη
δύσ·νυμφος, ου, adj. f. malheureuse jeune femme, Eur. I.T. 216, Tr. 145.
Étym. δ. νύμφη.
δύσνυμφος, als Braut unglücklich, νύμφη, κοῦραι, Eur. I.T. 216, Troad. 145.
δύσνυμφος
δύσ-νυμφος, ον
νύμφη
- ill-wedded or ill-betrothed, Eur.