δυσμός

1 dud., quizá haz medida equiv. a la vigésima parte de una δέσμη (q.u.) σχοινίων δυσμοί PMil.Vogl.69A.149, 161 (II d.C.) (pero posible graf. por δεσμ-, o quizá l. δυσμαί, cf. PP 121.1968.314).

2 poniente, occidente ἐκ τῶν τεττάρων περάτων, ἀνατολῆς, δυσμοῦ, ἄρκτου, καὶ μεσημβρίας Sch.D.P.576.17L.