δύσνοια
δύσνοια, disaffection, ill-will, malevolence
δύσ-νοια, ἡ,
- disaffection, ill-will, malevolence, S. El. 654, E. Hec. 973, Pl. Tht. 151d, Plu. Demetr. 3, Phld. Lib. p.29 O., etc.
mala voluntad, malevolencia
ἐμοὶ δ. μὴ πρόσεστιν
αὐτὸ μὴ δύσνοιαν ἡγήσει σέθεν
ἀπιστία καὶ δ.
οὐ φθόνῳ μὲν οὐδέ γε δυσνοίᾳ
op. εὔνοια
δ. δὲ ἐπιθυμία τοῦ κακῶς εἶναί τινι αὐτοῦ ἕνεκεν ἐκείνου
• c. prep.
δ. ἐς τοὺς Θηβαίους
ἡ πρὸς Ἡρώδην δ.
δύσνοια, ας (ἡ) malveillance, hostilité, Soph. El. 654 ; Eur. Hec. 973 ; Plat. Theæt. 151d ; Plut. Demetr. 3.
Étym. δύσνοος.
δύσνοια, ἡ, das Uebelwollen, die Abgeneigtheit ; Soph. El. 644 ; Eur. Hec. 975 ; in Prosa, Plat. Theaet. 151d u. Sp., wie Plut. Dem. 3.
δύσνοια, ἡ,
δύσνοος
- disaffection, ill-will, malevolence, Soph., Eur.