δυσμορφία
δυσμορφία, badness of form, ugliness
δυσ-μορφία, ἡ,
- misshapenness, ugliness, Hdt. 6.61, Phld. Mort. 29, etc.
deformidad, fealdad
ἐλίσσετο τὴν θεὸν ἀπαλλάξαι τῆς δυσμορφίης τὸ παιδίον
op. εὐμορφία
*δυσμορφία, ion. -ίη, ης (ἡ) difformité, Hdt. 6, 61.
Étym. δύσμορφος.
δυσμορφία, ἡ, Häßlichkeit, Her. 6.61 u. Sp.
δυσμορφία, ἡ,
- badness of form, ugliness, Hdt. from δύσμορφος