εἴκασμα
εἴκασμα, a likeness, image
εἴκ-ασμα, ατος, τό,
- likeness, A. Th. 523 (lyr.), Porph. Plot. 1, Iamb. Comm.Math. 8; θεὸς πολύμορφον εἴ. Secund. Sent. 3.
- II probability, Max.Tyr. 9.3 (pl.).
1 imagen, representación
τοῦ χθονίου δέμας δαίμονος, ἐχθρὸν εἴ. βροτοῖς
Γύ[γην γὰρ ὡ]ς ἐσεῖδον, [ο]ὐκ εἴ. τι
ἔν τε γραπτοῖς ἔν τε πλαστοῖς εἰκάσμασι θεῶν
γράφοντος ἐκ τοῦ τῇ μνήμῃ ἐναποκειμένου ἰνδάλματος τὸ εἴ.
• en sent. intelectual
εἰκάσματα ἐκείνων (τῶν ἰδεῶν) καὶ εἴδωλα νοητά
2 probabilidad, verosimilitud
ἀποδεικνὺς δὲ τεκμηρίοις καὶ πίστεσιν καὶ εἰκάσμασιν
3 ret., tipo de símil cuya imagen sirve para ridiculizar a una persona, Hdn.Fig.21, cf.
εἴκασμα, ατος (τὸ)
1 représentation, image, Eschl. Sept. 523 ||
2 conjecture, M. Tyr. 9, 3.
Étym. εἰκάζω.
εἴκασμα, τό, Abbild, Aesch. Spt. 513 u. Sp.; εἰκάσματα θεῶν Poll. 1.7. Bei Max.Tyr. = Vermutung.
εἴκασμα, ατος, τό,
εἰκάζω
- a likeness, image, Aesch.