εὐνέτης
εὐνέτης, bedfellow
εὐνέτης, ου, ὁ, (εὐνή)
- = εὐναστήρ, E. Or. 1392 (lyr.), AP 9.241 (Antip.
):—fem. εὐνέτις, ιδος, Hp. Epid. 7.42, A.R. 4.96, etc.
εὐνέτης, ου (ὁ) qui partage la couche, époux, Anth. 9, 241.
Étym. εὐνή.
εὐνέτης, ὁ, Lagergenosse, Gemahl, Eur. Or. 1393 u. sp.D.
εὐνέτης, ου,
εὐνή
= εὐναστήρ, Eur., Anth.