εὐνέτις
εὐνέτις, wife, bedmate (LSJ εὐνέτης)
εὐνέτις, ιδος (ἡ) épouse, Hpc. 1221e ; A. Rh. 4, 96, etc.
Étym. fém. du préc.
εὐνέτις, ἡ, fem. zu εὐνέτης, Διός Ap.Rh. 4.96 ; Antip.Thess. 5 (V.3); auch Hippocr.
εὐνέτις, wife, bedmate (LSJ εὐνέτης)