εὐπαραμύθητος
εὐπαραμύθητος, easily appeased
εὐπαρα-μύθητος [ῡ], ον,
- easily appeased, θύμασιν καὶ εὐχαῖς Pl. Lg. 888c.
- 2 admitting of easy consolation, θάνατος Plu. Cons.Apoll. 2.110e, Onos. 42.21, cf. Vett.Val. 286.16; εὐ. τὸ δεινόν Luc. DDeor. 19[11].2 (dub. l.), cf. Hld. 4.5.
- 3 easily proved, S.E. M. 10.212.
εὐ·παραμύθητος, ος, ον [ῡ]
1 facile à apaiser, à fléchir, Plat. Leg. 888c ||
2 dont on peut facilement se consoler, Plut. M. 110d, 113e.
Étym. εὖ, παραμυθέομαι.
εὐπαραμύθητος, [ῡ], leicht zu bereden, zu erbitten ; θεοὶ θύμασι καὶ εὐχαῖς Plat. Legg. X.888c ; Sp.; δεινόν, worüber man sich leicht trösten kann, Luc. D.D. 10.2 ; Plut. u. a.Sp.