εὐπερίθραυστος
εὐπερίθραυστος, easy to break
εὐπερί-θραυστος, ον,
- easy to break, τὸ θυμικόν Plu. Cohib. 2.458e.
εὐ·περίθραυστος, ος, ον, qui se brise facilement tout autour, Plut. M. 458e.
Étym. εὖ, περιθραύω.
εὐπερίθραυστος, leicht herum zerbrechend, καὶ σαθρόν Plut. cohib.ira 10.