εὐπερικάλυπτος
εὐπερικάλυπτος, easy to conceal
εὐπερι-κάλυπτος [ᾰ], ον,
- easy to conceal, δυσπραξία Trag.Adesp. 547.10.
εὐ·περικάλυπτος, ος, ον [ᾰ] facile à envelopper, à cacher, Poèt. (Stob. Fl. 105, 51).
Étym. εὖ, περικαλύπτω.
εὐπερικάλυπτος, leicht zu verhüllen, zu verbergen, poet. Stob. fl. 105.51.