εὐπέταλος

εὐπέτᾰλος, ον,

• with beautiful leaves, leafy, δάφνα Pi. Parth. 2.69; κισσός Ar. Th. 1000 (lyr.); λεύκη AP 4.1.19 (Mel.).
• • II as Subst., εὐπέταλον, τό, = δαφνοειδές, Dsc. 4.146, cf. Ruf. ap. Orib. 7.26.39.
  • • 2 εὐπέταλος, ὁ, a precious stone, Orph. L. 230, Plin. HN 37.161.

εὐπέταλος, schönblättrig, κισσός Ar. Th. 1000 ; Anacr. 4.9 u. a. sp.D., wie Mel. 19, Pallad. 4 (XII.84, XI.54); auch Plut. Symp. 3.2.1 ; ὁ εὐπ., Name eines Strauches, daphnoides, Diosc.; ein unbekannter Edelstein, Orph. Lith. 3.1 ; Plin. H.N. 37.10.58.

εὐπέτᾰλος, -ον

• 1leafy δάφνας εὐπετάλου Παρθ. 2. 69.

εὐπέταλος εὐ-πέτᾰλος, ον πέταλον

• with beautiful leaves, Anth.