εὐπεριόριστος
εὐπεριόριστος, welldefined
εὐπερι-όριστος, ον,
- well-defined, Str. 2.1.30; gloss on εὐδείελος, Apollon. Lex.
εὐ·περιόριστος, ος, ον, facile à circonscrire, Str. 83.
Étym. εὖ, περιορίζω.
εὐπεριόριστος, leicht zu umgrenzen, Strab. II.83 ; VLL.