εὐπέτεια
εὐπέτεια, ease
εὐπέτ-εια, Ion. εὐπετ-είη, ἡ,
- ease, διʼ εὐπετείας easily, E. Ph. 262; μετʼ εὐπετείας γίγνεσθαι Pl. Ti. 64d; κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν D.H. 6.52: pl., εὐπετείας διδόναι give facilities, grant indulgences, κακίας πέρι Pl. R. 364c.
- 2 easiness of getting or having, γυναικῶν Hdt. 5.20; τροφῆς X. Oec. 5.5; τῶν προθυμουμένων Pl. Lg. 718d; ἀγορᾶς Plu. Nic. 20.
- 3 easy decline, degeneration, Hp. Nat.Hom. 12.
εὐπέτεια, ας (ἡ)
1 facilité à tomber, caducité, Hpc. 230, 37 ||
2 facilité à obtenir : δι’ εὐπετείας, Eur. Ph. 262 ; κατ’ εὐπέτειαν, DH. 6, 52 ; μετ’ εὐπετείας, Plat. Tim. 64d, facilement, en toute facilité ; au pl. εὐπετείας διδόναι, Plat. Rsp. 364c, donner des facilités, être indulgent ||
3 p. suite, grande quantité, abondance (de nourriture, de femmes, etc.) Hdt. 5, 20 ; Xén. Œc. 5, 5 ; Plat. Leg. 718d ; Plut. Nic. 20.
Étym. εὐπετής.
1. gemak:
2. geneesk. degeneratie.
εὐπέτεια, ἡ, Leichtigkeit, bes. Etwas zu erlangen, γυναικῶν Her. 5.20, wie Plat. mit ἀφθονία verbunden, Legg. IV.718d ; τροφῆς εὐπέτειαν παρέχειν, reichlich Nahrung darbieten, der εὐμάρεια entsprechend, Xen. Oec. 5.5 ; τῆς ἀγορᾶς Plut. Nic. 20, Leichtigkeit der Zufuhr ; – διʼ εὐπετείας, leicht, Eur. Phoen. 262 u. Sp.; auch κατʼ εὐπέτειαν, Dion.Hal. 6.52 ; μετʼ εὐπετείας, Plat. Tim. 64d.
Uebertr., εὐπέτειαν διδόναι Plat. Rep. II.364c.
Uebertr., εὐπέτειαν διδόναι Plat. Rep. II.364c.
εὐπέτεια, ἡ,
- 1ease, διʼ εὐπετείας easily, Eur.:—pl., εὐπετείας διδόναι to give facilities, Plat.
- 2easiness of getting or having a thing, c. gen., Hdt., Xen. from εὐπετής