εὐπρόσωπος

εὐπρόσωπος, ον,

• fair of face, Cratin. 304, Anaxandr. 9.5; μειράκιον Ar. Pl. 976, cf. Ra. 412 (lyr.), X. Mem. 1.3.10 (Sup.); with glad countenance, S. Aj. 1009; comice, λοπάς Eub. 44.1.
• • • 2 metaph., fair in outward show, specious, ὑπεκρίναντο . . εὐπρόσωπα Hdt. 7.168; οὐκ εὐ. φροιμίοις E. Ph. 1336; λόγους εὐ. καὶ μύθους D. 18.149; εὐ. ἡ τοιαύτη νομοθεσία Arist. Pol. 1263b15: Comp., Aristid. 1.429J. Adv. -πως Philostr. VS 1.18.4, Aristaenet. 1.9, Jul. Or. 7.224b.
    • 3 perh. possessing legal personality, Antig. ap. Plu. Cohib. 2.458f (with pun on signf. 1).

εὐπρόσωπος, mit schönem Angesicht, μειράκιον Ar. Plut. 976, öfter ; Plat. Charm. 154d u. A.; mit heiterem Gesicht, Soph. Aj. 488. Uebertr., οὐκ εὐπροσώποις φροιμίοις ἄρχει λόγου Eur. Phoen. 1336 ; ὑπεκρίναντο οὕτω εὐπρόσωπα, so Scheinbares, so schöne Worte, wie λόγοι Dem. 18.149 ; Sp. Vgl. εὐπρεπής.
• Adv. εὐπροσώπως , Sp., wie Aristaen. 1.9.

εὐπρόσωπος εὐ-πρόσωπος, ον πρόσωπον

• • • 1fair of face, Ar., Xen.: with glad countenance, Soph.
    • 2metaph. fair in outward show, specious, Hdt., Eur., etc.