εὐπρόσκοπος

εὐπρόσκοπος, ον,

• far-seeing, cautious, τὸ τῶν ἠθῶν εὐκινητότερον καὶ πολυτροπώτερον καὶ -πώτερον Ptol. Tetr. 173; cf. ἀπρόσκοπος (B).
• • II easily taking offence, ἀθύμῳ καὶ ἀσθενικῷ καὶ εὐπροσκόπῳ καὶ πρὸς πάντας δυσαρέστῳ ib. 207; cf. ἀπρόσκοπος (A).