εὔφυλλος
εὔφυλλος, well-leafed
εὔφυλλος, ον,
- leafy, Νεμέα Pi. I. 6(5).61; δάφνα E. IT 1246 (lyr.).
εὔ·φυλλος, ος, ον, aux belles feuilles ou au feuillage abondant, Pd. I. 5, 58 ; Eur. I.T. 1246 ; Anth. 7, 714.
Étym. εὖ, φύλλον.
εὔφυλλος, schön belaubt, blätterreich, Pind. Νεμέα, I. 5.58 ; δάφνη Eur. I.T. 1246 ; sp.D., ἀκρέμονες Gaetul. 3 (VI.190), wie Ap.Rh. 4.
εὔφυλλος, -ον
- 1leafy ἀπʼ εὐφύλλου Νεμέας (ἐπιδόξου Σ, cf. φύλλον) I. 6.61
εὔφυλλος
εὔ-φυλλος, ον
φύλλον
- well-leafed, Pind., Eur.