Logeion | εὐφωνία

εὐφων-ία, ἡ,

goodness of voice, X. Mem. 3.3.13, Arist. Pr. 903b27; τόλμα καὶ εὐ., of an orator, Plu. VOrat. 2.838e.
- - 2 excellence of tone, of horns, Arist. Aud. 802b2.
- II euphony, D.H. Comp. 25, Quint. 1.5.4, Demetr. Eloc. 68.

εὐφωνία, ας (ἡ)

1 belle ou forte voix, Xén. Mem. 3, 3, 13 ; Arstt. Probl. 11, 39 ||

2 harmonie, nombre oratoire, DH. Isocr. 3 ; Plut. M. 838e.

Étym. εὔφωνος.

εὐφωνία -ας, ἡ [εὔφωνος] fraai stemgeluid.

εὐφωνία, ἡ, schöne, gute Stimme, Xen. Mem. 3.3.13 ; Arist. de audit. p. 802.2 u. Sp. Wohllaut der Rede, Dion.Hal. u. a. Rhett.

εὐφωνία, ἡ,

Menu