εὔγονος
εὔγονος, productive
εὔγον-ος, ον,
- productive, v.l. in E. Hec. 581 (Sup.); τὸ εὔγονον productive power, J. BJ 4.8.3 codd. (sed leg. εὔτονον).
εὔ·γονος, ος, ον, apte à produire ; τὸ εὔγονον, Jos. B.J. 4, 8, 3, la faculté de produire.
Étym. εὖ, γίγνομαι.
εὔγονος, glücklich zeugend, fruchtbar, Sp.
εὔγονος
εὔ-γονος, ον
- productive.