Logeion | εὐδάκρυτος

εὐδάκρῡτος, ον, (δακρύω)

εὐ·δάκρυτος, ος, ον [ῡ] qui fait verser beaucoup de larmes, Eschl. Ch. 181.

Étym. εὖ, δακρύω.

εὐ-δάκρυτος -ον [δακρύω] zeer te bewenen.

εὐδάκρυτος, [ῡ], tränenreich, d.i. sehr zu beweinen, Aesch. Ch. 179 ; – schön weinend, Philostr. ?

εὐδάκρυτος εὐ-δάκρῡτος, ον δακρύω

Menu