εὐγώνιος
εὐγώνιος, with regular angles
εὐγών-ιος, ον,
- with regular angles, X. Oec. 4.21, Arist. Pr. 912b15; with perfect angles, four square, of blocks, IG 2(2).1666A64, etc.; right-angled, Gal. 18(2).856.
εὐ·γώνιος, ος, ον, aux angles réguliers, Eur. Ion 1037 ; Xén. Œc. 4, 21 ; Arstt. Probl. 15, 11, 1, etc.
Étym. εὖ, γωνία.
εὐγώνιος, gut-, geradwinkelig ; Eur. Ion 1037 πλέθρου μῆκος ; Xen. Oec. 4.21 u. Sp.
εὐγώνιος
εὐ-γώνιος, ον
γώνια
- with regular angles, Xen.