εὐερέθιστος

εὐερέθιστος, ον,

• easily excited, irritable, Str. 14.2.24; μέρη Ruf. ap. Orib. 8.39.1; διαθέσεις Antyll. ap. eund. 10.13.6; easily provoked, εἰς ὀργάς Plot. 1.8.14.