εὐτρύγητος
εὐτρύγητος, convenient for the vintage
εὐτρύγητος [ῠ], ον,
- convenient for the vintage, of low vines, Thphr. CP 3.7.4 (Comp.).
εὐ·τρύγητος, ος, ον [ῠ] facile à cueillir, litt. à vendanger, Th. C.P. 3, 7, 4, au cp. -ότερος.
Étym. εὖ, τρυγάω.
εὐτρύγητος, leicht zu ernten, abzupflücken, δένδρα Theophr.