εὖνις
εὖνις, reft of, bereaved of
εὖνις2, a bedfellow, wife
Could not find εὖνις2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
εὖνις (A), ὁ, ἡ, acc. εὖνιν, gen. εὔνιδος and εὔνιος Hdn.Gr. 2.641, nom. pl. εὔνιδες and εὔνιες (v. infr.):—
- reft of, bereaved of, c. gen., ὅς μʼ υἱῶν . . εὖνιν ἔθηκε Il. 22.44; ψυχῆς τε καὶ αἰῶνός σε . . εὖνιν ποιήσας Od. 9.524; βραχίονες εὔνιδες ὤμων lacking . ., Emp. 57.2; εὔνιες ἀνδρείων ἀχέων free from . ., Id. 147.2; γένναν εὖνιν πατρός A. Ch. 247, cf. 794 (lyr.); εὖνιν ἔθηκʼ ἀρετῆς IG 14.2100: abs., bereaved of children, πολλὰς Περσίδων . . ἔκτισσαν εὔνιδας ἠδʼ ἀνάνδρους A. Pers. 289 (lyr.).
εὖνις (B), ιδος, ἡ, (on the accent cf. Hdn.Gr. 1.95),
- = εὐνέτις, bedfellow, wife, S. Tr. 563, E. Or. 929, IA 397 (troch.), 807, AP 9.355 (Leon.Alex.).—Masc. in EM 393.38.
1 εὖνις, ιδος, acc. -ιν (ὁ, ἡ) privé de, gén. : εὖν. πατρός, Eschl. Ch. 247 ; υἱῶν, Il. 22, 44, qui a perdu son père, ses fils ; ψυχῆς, Od. 9, 524, privé du souffle, de la vie ; abs. privé d’enfants, qui a perdu ses enfants, Eschl. Pers. 289.
2 εὖνις, ιδος (ἡ) épouse, Soph. Tr. 565 ; Eur. I.A. 397, etc. ; Anth. 9, 355.
Étym. εὐνή.
2. εὖνις -ιδος, ἡ [εὐνή] echtgenote.
εὖνις ², ιδος, ἡ, = εὐνέτις, Gattin, Soph. Tr. 560, obwohl die Stelle auch zu εὖνις² gezogen wird ; Eur. I.A. 397 u. öfter, wie sp.D., Leon.Alex. 8 (IX.355); εὐνίς ist nach den Gramm. falsche Betonung.
εὖνις ¹, ιος u. ιδος (nach Eust. von εἷς, VLL ἐστερημένος καὶ μεμονωμένος), beraubt, τινός, ὅς μʼ υἱῶν εὖνιν ἔθηκε, beraubte mich, Il. 22.44 ; ψυχῆς Od. 9.524 ; εὔνιες ἀνδρείων ἀχέων Empedocl. 411 ; γένναν εὖνιν πατρός Aesch. Ch. 245, vgl. 783 ; verwaist, verwittwet, καὶ ἄνανδροι Pers. 281 ; – sp.D., z.B. ὀφθαλμῶν Bass. 11 (VII. 372).
εὖνις
Reft or bereaved of.
With genit.: υἱῶν Il. 22.44: ψυχῆς τε καὶ αἰῶνος Od. 9.524.
εὖνις , ιος: reft, bereft, Il. 22.44, Od. 9.524.
εὖνις
- reft of, bereaved of, c. gen., Hom., Aesch.:—absol. bereaved of children, Aesch. deriv. uncertain
εὖνις2
εὖνις, ιδος
= εὐνέτις
- a bedfellow, wife, Soph., Eur.