ζώω
ζώω, Ep. and Ion. for ζῶ.
ζώω (seul. prés., impf. ἔζωον et impf. itér. ζώεσκον) ion. et épq. c. ζάω, Od. Hés. Hdt. ||
➳ Prés. inf. épq. ζωέμεναι, Od. 7, 149, ou ζωέμεν, Od. 24, 436. Impf. ἔζωον, Od. 22, 245 ; Hés. O. 112 ; Hdt. 4, 112. Impf. itér. ζώεσκον, Hés. O. 90 ; Bion 1, 30.
Étym. R. indo-europ. *gweih₃-, *gwieh₃, vivre ; cf. βίος.
ζώω, ion. u. ep. = ζάω, nur praes. u. impf., leben, oft bei Hom.; ἀγαθὸν βίον ζώειν Od. 15.491 ; Her. Auch Pind. Ol. 2.27 u. oft, einzeln Soph. in lyr. Stellen, El. 154, O.C. 1215 fr. bei Stob. Flor. 98.46 ; sp.D., wie Antiphan. 8 (IX.256).
ζώω
Contr. genit. sing. masc. pres. pple. ζῶντος Il. 1.88.
- 1
To be alive, live: ζώειν φασὶ μενοίτιον Il. 16.14. Cf. Il. 1.88, Il. 5.157, Il. 18.10, Il. 19.327, Il. 22.49, etc.: Od. 2.132, Od. 3.354, Od. 11.303, Od. 12.21, Od. 17.391, Od. 22.38, etc.
- 2
Absol. in pres. pple. pl., the living, men: ἀγαυότατον ζωόντων Od. 15.229. Cf. Od. 10.72.
- 3
To pass a life or existence of a specified kind: θεοὶ ῥεῖα ζώοντες Il. 6.138. Cf. Il. 24.526: θεοὶ ὄλβια δοῖεν ζωέμεναι (prosperity that they may pass their lives therein) Od. 7.149. Cf. Od. 4.805, Od. 5.122, Od. 17.423 = Od. 19.79.
With cognate acc.: ζώεις ἀγαθὸν βίον Od. 15.491.
- 1
ζώω (ζώει, ζώων, ζώειν.)
- 1live ζώει μὲν ἐν Ὀλυμπίοις Σεμέλα O. 2.25 ἤθελον Χίρωνά κεζώειν τὸν ἀποιχόμενον P. 3.3 καὶ ζώων ἔτι νεαρὸν κατʼ αἶσαν υἱὸν ἴδῃ τυχόντα στεφάνων Πυθίων P. 10.25 ζώων τʼ ἀπὸ καὶ θανών I. 7.30 ἀλλʼ ᾧτινι μὴ λιπότεκνος σφαλῇ πάμπαν οἶκος, ζώει κάματον προφυγὼν ἀνιαρόν Παρθ. 1. 19. met., ζώει δὲ μάσσων ὄλβος ὀπιζομένων I. 3.5
ζώω , inf. ζώειν, ζωέμεναι, part. ζώοντος and ζῶντος, ipf. ἔζωον: live; freq. joined with ὁρᾶν φάος ἠελίοιο, Od. 4.833; with ἔστιν, Od. 24.263; ῥεῖα ζώοντες, of the gods and their untroubled existence.