ἥβα
ἥβα, youth, youthful spirit
ἥβα, v. ἥβη.
ἥβα (-α, -ας, -ᾳ, -αν.)
- 1 youth, youthful spirit “σὸν δʼ ἄνθος ἥβας ἄρτι κυμαίνει” P. 4.158 διδύμους υἱοὺς κεχλάδοντας ἥβᾳ P. 4.179 θυμὸν ἐκδόσθαι πρὸς ἥβαν P. 4.295 ἄδικον οὔθʼ ὑπέροπλον ἥβαν δρέπων P. 6.48 ἐμπεδοσθενέα βίοτον ἁρμόσαις ἥβᾳ λιπαρῷ τε γήραι N. 7.99 ἥβαν γὰρ οὐκ ἄπειρον ὑπὸ χειᾷ καλῶν δάμασεν (contra Bury, band of youths) I. 8.70 εὖτʼ ἂν ἴδω παίδων νεόγυιον ἐς ἥβαν fr. 123. 12. κατὰ μὲν φίλα τέκνʼ ἔπεφνεν θάλλοντας ἥβᾳ fr. 171.
- 2 pro pers., Hebe wife of Herakles. τερπνᾶς δʼ ἐπεὶ χρυσοστεφάνοιο λάβεν καρπὸν Ἥβας O. 6.58 χρυσοστεφάνου δέ οἱ Ἥβας καρπὸν ἀνθήσαντʼ ἀποδρέψαι ἔθελον P. 9.109 (Ἡρακλέα) δεξάμενον θαλερὰν Ἥβαν ἄκοιτιν N. 1.71 ἄνευ σέθεν (= Ἐλειθυίας) οὐ τεὰν ἀδελφεὰν ἐλάχομεν ἀγλαόγυιον Ἥβαν N. 7.4 (Ἡρακλέης) οὗ κατʼ Ὄλυμπον ἄλοχος Ἥβα τελείᾳ παρὰ ματέρι βαίνοισʼ ἔστι καλλίστα θεῶν N. 10.18 Ἥβαν τʼ ὀπυίει (sc. Ἡρακλέης) I. 4.65