θεόκραντος
θεόκραντος, wrought by the gods
θεό-κραντος, ον,
- accomplished or wrought by the gods, A. Ag. 1488.
θεό·κραντος, ος, ον, accompli par les dieux, Eschl. Ag. 1488.
Étym. θ. κραίνω.
θεόκραντος, von Gott vollendet, Aesch. Ag. 1499 ; Christod. ecphr. 98.
θεόκραντος
θεό-κραντος, ον
κραίνω
- wrought by the gods, Aesch.