θεόκριτος
θεόκριτος, judging between gods
θεό-κρῐτος, ὁ,
- judge of gods, of Paris, Dosiad. Ara 10.
θεό·κριτος, ος, ον [ῐ] qui juge les déesses (Paris) Anth. 15, 26 (gén. -οιο).
Étym. θ. κρίνω.
θεόκριτος, von Gott erwählt, Sp. Bei Dosiad. (XV.26) für θεοκρίτης, Götterrichter, vom Paris.
θεόκριτος
θεό-κρῐτος, ον
θεοκρίτης
- judging between gods, Anth.