θρασυστομέω
θρασυστομέω, to be over-bold of tongue
θρᾰσυστομ-έω,
- to be over-bold of tongue, A. Supp. 203, S. Ph. 380, E. Hec. 1286.
θρασυστομέω-ῶ [ᾰ] parler avec hardiesse, Eschl. Suppl. 203 ; Soph. Ph. 380, etc.
Étym. θρασύστομος.
θρασυστομέω, kühn reden, Aesch. Prom. 200 Soph. Phil. 380 Eur. Hec. 1280.
θρασυστομέω
θρᾰσυστομέω,
from θρᾰσύστομος
- to be over-bold of tongue, Trag.