θραυσάντυξ
θραυσάντυξ, breaking wheels
θραυσάντυξ, ῠγος, ὁ, ἡ, (θραύω)
- breaking chariot-rails, τύχαι Ar. Nu. 1264.
θραυσ·άντυξ, υγος (ὁ, ἡ) [ῠγ] qui brise les roues, Ar. Nub. 1264.
Étym. θραύω, ἄντυξ.
θραυσάντυξ, υγος, Rad zerbrechend, Ar. Nub. 1246.
θραυσάντυξ
θραυσ-άντυξ, ῠγος, ὁ, ἡ,
θραύω
- breaking wheels, Ar.