θρασυμέμνων
θρασυμέμνων, bravely steadfast
θρασυ-μέμνων, ον, gen. ονος, (θρασύς, Skt. mánma, OIr. menma ‘spirit’, cf. Ἀγαμέμνων)
- brave-spirited, epith. of Heracles, Il. 5.639, Od. 11.267; of Meleager, B. 5.69.
θρασυ·μέμνων, ων, ον, gén. ονος [ᾰῠ] résolu, hardi, intrépide, Il. 5, 639 ; Od. 11, 267.
Étym. θρ. μέμνων.
θρασυμέμνων, ον (μένος, μέμονα), kühn gesinnt, dreist, Herakles, Il. 5.639, Od. 11.267, VLL θρασὺς κατὰ τὸ μένος.
θρασυμέμνων
-ονος
[θρασύς + μεμ-, μάω.]
Of bold spirit, stout of heart Il. 5.639: Od. 11.267.
θρασυμέμνων , ονος: bravely steadfast (if from μίμνω), epith. of Heracles, Il. 5.639 and Od. 11.267.
θρασυμέμνων
- bravely steadfast (cf. Μέμνων) , Hom.