θρασύστομος
θρασύστομος, bold of tongue, insolent
θρᾰσύστομ-ος, ον,
- over-bold of tongue, insolent, A. Th. 612, Ag. 1399, E. Fr. 3.
θρασύ·στομος, ος, ον [ᾰ] qui parle hardiment, arrogant, Eschl. Sept. 612, Ag. 1399 ; Eur. fr. 3.
Étym. θρ. στόμα.
θρασύστομος, kühn, keck redend ; neben ἀνόσιος Aesch. Spt. 694, vgl. Ag. 1372.
θρασύστομος
θρᾰσύ-στομος, ον
στόμα
- bold of tongue, insolent, Aesch.