θυηπολέω
θυηπολέω, to busy oneself with sacrifices
θῠηπολ-έω,
- perform sacrifices, A. Ag. 262, E. Tr. 330 (lyr.), Pl. R. 364e, Polystr. p.9 W.; θεοῖς E. El. 665.
- 2 trans., sacrifice, γέρας βρότειον τῷ Κρόνῳ θ. S. Fr. 126, cf. 522, Maiist. 13:—Pass., θυηπολεῖται δʼ ἄστυ μάντεων ὕπο is filled with sacrifices by them, E. Heracl. 401.
θυηπολέω-ῶ, être chargé du soin d’un sacrifice, Eschl. Ag. 260 ; Eur. Tr. 330 ; Plat. Rsp. 364e ; d’où sacrifier, offrir en sacrifice : τινί τι, Soph. fr. 132, qqe ch. à qqn ; p. suite au pass. θ. ὑπό τινος, Eur. Her. 401, être le théâtre d’un sacrifice offert par qqn.
Étym. θυηπόλος.
θυηπολέω, sich mit Opfern beschäftigen, VLL περὶ θυσίαν ἀναστρέφεσθαι, opfern, Κρόνῳ, Soph. frg. 132 ; κατὰ σὸν ἀνάκτορον, Eur. Tr. 330 ; Plat. Rep. II.364e ; Sp., wie Dion.Hal. 2.67 ; auch pass., θυηπολεῖται ἄστυ μάντεων ὕπο, in der Stadt wird geopfert, Eur. Heracl. 402 ; – weissagen, Aesch. Ag. 253.
θυηπολέω,
fut. -ήσω
- 1to busy oneself with sacrifices, Aesch., Eur.
- 2trans. to sacrifice:—Pass., θυηπολεῖται δʼ ἄστυ is filled with sacrifices, Eur. from θυηπόλος