θυηπόλος
θυηπόλος, busy about sacrifices, sacrificial
θῠηπόλος, ον, also η, ον Suid., (τελέω, τέλλω)
- performing sacrifices, sacrificial, χείρ A. Pers. 202: Subst., diviner, soothsayer, E. IA 746, Ar. Pax 1124; priest, Εὐμόλποιο IG 3.1337.9, cf. Phld. D. 1.4; αἱ θ. παρθένοι, of the Vestal Virgins, D.H. 2.64, al.
θυη·πόλος, ος, ον, qui accomplit un sacrifice, Eschl. Pers. 202 ; subst. ὁ θ. prêtre chargé du sacrifice et de la divination, Eur. I.A. 746 ; Ar. Pax 1124 ; postér. à Rome, ἡ θ. Vestale, DH. 2, 64.
Étym. θύος, πολέω.
θυηπόλος, ὁ, der sich mit Opfern beschäftigt, Opferpriester und Wahrsager, Ar. Pax 1124 ; eigtl. adj., χείρ Aesch. Pers. 198 ; die Vestalinnen, θ. παρθένοι Dion.Hal. 2.64, 3.67.
θυηπόλος
θυη-πόλος, ον
θύος, πολέω
- busy about sacrifices, sacrificial, Aesch.:—as Subst. a diviner, soothsayer, Eur., Ar.